مرغ باغ ملکوتم نی ام از عالم خاک

سلام بر تو ای رهگذر کوچه های تنگ... بر شیشه دلم نقشی دگر بزن... کاش اندکی ز قدح چشم نرگست... بذلی کنی به این درویش نشسته بر رهت... بازم درود بر سیاهه ی ق و نون و القلم... شاید که از سر خط باید از یسطرون گفت... در پی قاف قافیه ها گم بکرده ام ... بی شک ز ابتدا به طوفانت غرقه ام... هان ای رفیق بدان که دریای قاف از بس عمیق و ژرف و تاریک و خامش است ... من از ازل به درون پیچ اولم... کاش از میانه زین ابتدا گذر کنیم... خود را به سان پروانه ها تقدیم شمع کنیم ... ای کاش مبتدا خبر از یوسفم دهد... کاش این ه...

سلام... بابت همه چی ممنون...بابت این رفت و آمد های پاورچین پاورچین ات.... بابت این سکوت طولانی ات ... بابت این همه صبر و بردباری ات ... خیلی دلم تنگه...خیلی دلم پر ه...خیلی حرفا برات دارم... چند وقتیه سایه ات سنگین شده...چند وقتی سر تو از پنجره بیرون نکردی... خوش انصاف!...چشام خشک شد به سایه ات... ن...